o firmie about us uber uns

Co musisz o nas wiedzieć?

Zakład introligatorski został założony w 1992 roku przez Marka Malinowskiego. Od początku swej długoletniej działalności stawiamy wysoką poprzeczkę na jakość produktu oraz współpracę z klientem. Pomaga nam w tym niezmienna od kilku lat doświadczona, solidna, a przede wszystkim znająca się na swoim fachu załoga. Dlatego możemy śmiało zapewnić, że wykonane usługi wychodzące z naszej pracowni pochodzą z najwyższej półki. Zlecane prace naszej firmie są wykonywane ręcznie , co sprawia, że wyglądają solidniej i są trwalsze , a przede wszystkim mają "duszę" - są swoistym rodzajem sztuki, która staje się niestety rzadkością.

Introligatorstwo jest nazwą zawodu rzemieślniczego trudniącego się oprawą książek. Istnieją wprawdzie już dzisiaj obok warsztatów rzemieślniczych introligatornie fabrycznie i półfabryczne produkujące masowo oprawę książek przy pomocy najróżnorodniejszych maszyn, niemniej jednak i przy tego rodzaju produkcji nie można obejść się bez pomocy pracy ręcznej, a już najmniej bez doświadczenia fachowo wykształconego rzemieślnika- introligatora. Introligatorstwo nie jest wynalazkiem, jak na przykład drukarstwo; powstało po prostu z potrzeby nadania książce ochrony i trwałości, a odpowiednio do form, jakie książka przez ciąg wieków przybierała, zmieniały się też i doskonaliły sposoby oprawy.

Widzimy więc, że oprawa towarzyszy nieodłącznie książce we wszystkich przejawach jej życia, w jej rozwoju i popularyzacji. Jeżeli tak jest, jeżeli oprawa spełnia tak ważną rolę w życiu książki, powinniśmy dowiedzieć się, co to jest książka i jakie koleje przechodziła zanim doszła do swej obecnej formy. Można by śmiało rozpocząć od słów ewangelisty: " Na początku było słowo". Słowo jak dźwięk, jako wyraz myśli i pragnień człowieka. Wieki przeszły, zanim człowiek, chcący utrwalić słowo głoszone, począł wyżłabiać jej klinem na płytach kamiennych, początkowo za pomocą wyobrażeń obrazkowych (hieroglifów), wreszcie za pomocą liter alfabetu, które, zastępując mową dźwiękową, dały się układać w wyrazy i całe zdania.

Sposób pisania na materiale piśmiennym, powstał około 1500 lat p.n.e. Materiał ten sporządzali Egipcjanie z rdzenia łodyg rośliny papirusowej. Wydobyte z niej paski łączyli wzdłuż i wszerz, tworząc z nich długą wstęgę, na której można było pisać za pomocą pędzelka lub drewnianego pisaka. Wstęga papirusa zaopatrzona była na obu końcach w wałeczki, które pozwalały rękopis w miarę czytania rozwijać i przeczytaną część z powrotem nawijać. Papirusy przejęli od Egipcjan Grecy i Rzymianie i odtąd półki ich bibliotek zapełniały szkatuły, mieszczące wewnątrz rolki papirusowe, których długość w rozwinięciu wynosiła niekiedy do 40m., zależnie od objętości pisanego utworu czy traktatu.

Już wtedy istnieli specjalni rzemieślnicy, których moglibyśmy uważać za naszych poprzedników w zawodzie introligatorskim. Zajmowali się oni łączeniem pojedynczych płatów papirusa w odpowiednio długie zwoje. Obcinali górne i dolne brzegi dla uniknięcia strzępienia się ich, gładzili pumeksem i barwili brzeg na czarno. Dla ochrony przed robactwem napuszczali materiał cedrowym olejkiem. Rzymianie nazywali rzemieślników tych " glutinatores", czyli sklejaczami. Ich zadanie było tez sporządzanie tuby, czyli szkatuły do przechowywania rolek, ze skóry lub pergaminu, barwionych najczęściej na żółto lub purpurowo.

więcej...